
بچهای که نمیخواست آدم باشد

زهرا موسوی در سال 1357 در تهران به دنیا آمد. از نوجوانی، به شدت به شعر و داستان علاقهمند بود و از همان دوران، به فعالیت در این حوزه پرداخت. وی در سن 15 سالگی، توانست کتاب اول خود را با عنوان «پدر» به چاپ برساند. این کتاب شامل مجموعهای از شعرهای کودکانه درباره پدر بود. پس از چاپ چندین کتاب در زمینه کودک و نوجوان، موسوی نوشتن را متوقف کرد و به تحقیق و پژوهش در این حوزه مشغول شد. هدف او اتصال دنیای ادبیات بود به دنیای زیبای خردسالان بود. هدفی که چندان آسان نبود، اما دنبال کردن آن، زهرا موسوی را به عنوان یکی از شاعران توانمند کودک و خردسال به جامعه هنری معرفی نمود. طی مدت زمانی طولانی، موسوی به پژوهش و تحقیق درباره یادگیری خردسالان پرداخت و این حوزه را به سه گروه سنی صفر تا دو سال، دو تا چهار سال و چهار تا شش سال تقسیمبندی کرد با توجه به این دستهبندی، آثار خود را به رشته تحریر در آورد. اکثر آثار موسوی مربوط به گروه سنی صفر تا دو سال میشود. او با استفاده از ادبیات عامه و فولکلور (شکلی از موسیقی سنتی) تلاش کرده است تا شعرهای تعاملی و دوسویه برای والدین و فرزندانشان بسازد و باعث شود که این خلا در ارتباط والدین و فرزندانشان کاهش پیدا کند. جالب است بدانید که «مریم اسلامی» و زهرا موسوی، نخستین شاعرانی بودند که برای جنین شعر سرودند! این شعرها توسط مادر باردار برای جنین خوانده میشوند و تاثیر آنها به لحاظ علمی کاملا اثبات شده میباشد. موسوی جوایز قابل توجهی در حیطهی کاری خود، از جمله جایزه هشتمین جشنواره شعر فجر، اولین جشنواره بینالمللی شعر کودک و اولین جشنواره ادبی سپیدار را از آن خود نموده است.